tekortkoming (mv: tekortkomingen)

Alle gevallen waarin hetgeen de schuldenaar verricht in enig opzicht achter blijft bij hetgeen de verbintenis vergt, ongeacht of deze handelwijze de schuldenaar toerekenbaar is of niet.

Een tekortkoming die de schuldenaar kan worden toegerekend levert een wanprestatie Niet nakomen van verplichtingen uit overeenkomst maakt schadeplichtig.
» Meer over wanprestatie
wanprestatie
op. Als de tekortkoming de schuldenaar niet kan worden aangerekend levert dit overmacht Een schuldenaar verkeert in overmacht als hij tekortschiet en de tekortkoming niet aan hem valt toe te rekenen.
» Meer over overmacht
overmacht
op. Een toerekenbare tekortkoming in de nakoming van een overeenkomst Een meerzijdige rechtshandeling, waarbij een of meer partijen jegens een of meer andere partijen een verbintenis aangaan.
» Meer over overeenkomst
overeenkomst
verplicht de schuldenaar tot schadevergoeding als de nakoming blijvend onmogelijk is geworden. Is nakoming nog wel mogelijk, dan moet de schuldenaar eerst in verzuim De situatie dat, en de periode waarin een schuldenaar nalaat een opeisbare prestatie te verrichten.
» Meer over verzuim
verzuim
komen voordat het recht op schadevergoeding ontstaat.

Categorie

Regeling

Wetsartikel
6:74

Synoniemen
tekortschieten, wanprestatie, toerekenbare tekortkoming, blijvende tekortkoming, ernstige tekortkoming