Het akkoord in faillissement

Het akkoord in faillissement

Het faillissementsakkoord

Een faillissement kan op een aantal manieren eindigen. Zo kan de uitspraak waarbij het faillissement is uitgesproken worden vernietigd (in hoger beroep) en eindigt een faillissement door opheffing of vereenvoudigde afwikkeling. Een andere weg waarlangs een faillissement kan eindigen is het aanbieden van een akkoord. Een akkoord is een overeenkomst tussen de failliet en zijn schuldeisers. In de wet is het akkoord uitgebreid geregeld maar de wet geeft geen voorschriften over de inhoud van het akkoord. Een advocaat kan soms uitkomst bieden. Meestal  wordt  door de failliet aangeboden dat de schuldeisers een bepaald percentage van hun vordering betaald zullen krijgen tegen finale kwijting. Ook andere afspraken zijn echter mogelijk, zoals bijvoorbeeld uitstel van betaling of betaling in termijnen. Een akkoord geldt alleen voor de concurrente schuldeisers. Preferente schuldeisers hebben ook bij een akkoord recht op voldoening van hun gehele vordering.

Advocaat voor akkoord aanbieden

Een akkoord wordt door de failliet aangeboden aan de schuldeisers. Op de verificatievergadering wordt over het akkoord gestemd. Alleen concurrente schuldeisers met een niet betwiste vordering kunnen over het akkoord stemmen. Preferente schuldeisers kunnen slechts stemrecht verkrijgen door voor de stemming afstand te doen van hun voorrang. Zij worden dan concurrente schuldeisers en blijven dit ook wanneer het akkoord niet wordt aangenomen. Voor schuldeisers kan het aannemen van een akkoord voordelig zijn omdat bij het aanbieden van een akkoord zij in veel gevallen een groter percentage van hun vordering betaald zullen krijgen dan bij de vereffening van het vermogen van de failliet. Een akkoord wordt vaak (mede) gefinancierd door een externe partij. Daar komt nog bij dat door het akkoord een langdurige en kostbare vereffening wordt vermeden. Voor de failliet betekent het een akkoord dat hij na het einde van het faillissement niet meer kan worden aangesproken voor het gedeelte van zijn schulden dat onbetaald is gebleven. Er blijft voor hem een natuurlijke verbintenis over voor het niet voldane gedeelte van de vorderingen. Een natuurlijke verbintenis is weliswaar niet opeisbaar, maar kan onder omstandigheden wel leiden tot een verrekenbare vordering. Tevens kan de failliet in veel gevallen zijn onderneming voort zetten.

Het dwangakkoord

Een akkoord is aangenomen als een meerderheid van de op de verificatievergadering verschenen schuldeisers die gezamenlijk tenminste de helft van de totale schuldenlast vertegenwoordigen, voor het akkoord stemmen. Als een akkoord is aangenomen moet de rechtbank het akkoord bekrachtigen, dit wordt homologatie genoemd. Hierna is het akkoord jegens alle concurrente schuldeisers verbindend. Ook schuldeisers die tegen het akkoord hebben gestemd, zijn er dan aan gebonden. Door de homologatie van het akkoord eindigt het faillissement. De failliet kan tijdens het faillissement slechts een keer een akkoord aanbieden. Wanneer een akkoord door de meerderheid van de schuldeisers wordt verworpen of homologatie van het akkoord wordt geweigerd, kan de failliet in hetzelfde faillissement geen akkoord meer aanbieden. In de praktijk wordt slechts een heel klein gedeelte van de faillissementen door een akkoord beëindigd.

Preferente schuldeisers

Zoals hierboven beschreven, bindt een akkoord slechts de concurrente schuldeisers. De rechten van preferente schuldeisers worden door het akkoord op geen enkele wijze beperkt. Vaak wordt er daarom ook een regeling getroffen met de preferente schuldeisers bij de totstandkoming van een akkoord. De Belastingdienst zal pas instemmen met een akkoord wanneer zij een dubbel percentage krijgt vergeleken met het percentage dat de overige schuldeisers zullen krijgen. De richtlijnen hieromtrent zijn vastgelegd in de zogenaamde leidraad invordering. Omdat de Belastingdienst vaak een groot percentage van de schulden preferente schulden vertegenwoordigd, is het voor de overige schuldeisers vaak gunstig in te stemmen met deze eis van de Belastingdienst. Doordat de Belastingdienst afstand doet van een groot deel van haar vordering, zal het uitkeringspercentage voor concurrente schuldeisers aanzienlijk stijgen. Het UWV volgt deze lijn van de Belastingdienst. Ook de andere preferente schuldeisers in het faillissement zullen met een gelijke behandeling als de Belastingdienst akkoord moeten gaan.

Advocaat bij faillissementsakkoord

De insolventierecht advocaten van AMS hebben veel ervaring met crediteurenakkoorden, zowel in als buiten faillissement, mede vanuit hun jarenlange ervaring als faillisementscurator. De AMS advocaat staat cliënten bij met het aanbieden van een akkoord of bij het beoordelen van de vraag of zij een aanbod voor een akkoord moeten aanvaarden. Voor meer informatie kunt u vrijblijvend contact opnemen met een van onze advocaten.

 

Volg ons op social media De rechtsgebieden
Ontvang onze nieuwsbrief
Elke maand de best gelezen blogs in een overzichtelijke e-mail ontvangen?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief! Gratis en vrijblijvend uiteraard!
  • * = verplicht veld