retentierecht (mv: retentierechten)

Het recht van een schuldeiser om een zaak dat hij onder zich heeft van de schuldenaar, onder zich te houden totdat zijn vordering wordt voldaan. Degene die het retentierecht uitoefent wordt retentor genoemd.

Het retentierecht kan worden uitgeoefend op roerende zaken (bank, auto, fiets) maar ook op onroerende zaken die gebouwd worden (huis in aanbouw). Er zijn drie criteria waaraan voldaan moet worden: (1) er moet sprake zijn van een opeisbare vordering, (2) er moet voldoende samenhang zijn tussen de zaak waarop het retentierecht wordt uitgeoefend en de betreffende vordering, en (3) de retentor moet feitelijke macht over de zaak uitoefenen.

Categorie

Regeling

Wetsartikel
3:290

Synoniemen
recht van retentie, retentie