Track record

Thomas stond een professionele vastgoedbelegger bij die een winkel- en kantoorpand had gekocht. De verkoper had zich in de koopovereenkomst verplicht om binnen drie maanden na de levering een nieuwe huurovereenkomst van vijf jaar met de zittende huurder te sluiten. Lukte dat niet, dan moest hij een financiële sanctie betalen die werd berekend met de aankoopfactor. De Rechtbank Midden-Nederland oordeelde dat dit een resultaatsverbintenis was en geen inspanningsverplichting. Zij veroordeelde de verkoper tot betaling van € 60.000 met wettelijke handelsrente. De zaak loopt op dit moment (september 2026) in hoger beroep.

Kelly en Lennard voerden een kort geding voor een aanbieder van een ticketingplatform tegen een afnemer die, ondanks een samenwerkingsovereenkomst met exclusiviteitsbepaling tot eind 2027, voor zijn vestigingen een eigen ticketplatform in gebruik had genomen. De voorzieningenrechter achtte de uitleg van cliënte redelijk, maar wees de vordering tot nakoming af: of exclusiviteit is overeengekomen vergt bewijslevering in een bodemprocedure. De inzagevordering op grond van art. 194 Rv (de opvolger van art. 843a Rv) werd wel toegewezen: de afnemer moet tot eind 2027 ieder kwartaal de aantallen online en offline verkochte tickets per vestiging opgeven, op straffe van een dwangsom, zodat cliënte haar schade kan begroten.

Onno stond een stichting die een Amsterdamse moskee beheert bij in twee samenhangende zaken. Vijf kinderen van een oud-bestuurder vorderden terugbetaling van bedragen die hun ouders aan de stichting hadden overgemaakt en die het bestuur in 2020 als ‘karz hasnaa’ (renteloze lening) had vastgelegd. De rechtbank zag daarin geldleningen die op verzoek opeisbaar zijn en wees de vorderingen grotendeels toe. In de vrijwaringszaak tegen twee oud-bestuurders oordeelde de rechtbank dat een veroordeling tot aflossing van een lening geen schade is, en dat rente en kosten voortvloeiden uit de eigen keuze van de stichting om in 2023 niet te betalen. De zaken staan in verband met twee andere rechtszaken tegen oud-bestuurders van dezelfde stichting, waar Onno ook de stichting bijstond.

Onno en Xagan stonden de verkopende aandeelhouders bij in een post-closing geschil in het kader van een management-buyout. De aandeelhouders werden aangesproken op grond van dwaling ten aanzien van de koopprijs, de garanties en andere gestelde schendingen van de koopovereenkomst en de management retention arrangement. Na uitvoerige correspondentie en het uitbrengen van een dagvaarding ter incassering van de vendor loan hebben partijen het geschil beëindigd met een vaststellingsovereenkomst. Daarin is onder meer voorzien in terugbetaling van de verkopersleningen en in opheffing van de relatie- en concurrentiebedingen.

Lennard stond in januari 2026 met succes dezelfde vastgoedhandelaar bij in een bodemprocedure bij de Rechtbank Amsterdam over de verkoop van een ander perceel landbouwgrond. De koper vorderde vernietiging van de koopovereenkomst op grond van oneerlijke handelspraktijken en dwaling, met teruglevering van het perceel en terugbetaling van de koopsom van € 119.505. De rechtbank wees alle vorderingen af: uit de verstrekte brochure, de verkoopgesprekken en met name het verificatieformulier en het telefonische verificatiegesprek volgde dat geen garanties werden gegeven over (tijdige) bestemmingswijziging of waardestijging en dat de koper zich bewust was van het speculatieve karakter en het risico op verlies. Ook uit een later telefoongesprek bleek hooguit van verwachtingen, niet van toezeggingen. De koper werd veroordeeld in de proceskosten van € 10.897.

Lennard stond in januari 2026 met succes een vastgoedhandelaar bij in een bodemprocedure bij de Rechtbank Amsterdam. Een koper van een perceel landbouwgrond vorderde vernietiging van de koopovereenkomst wegens vermeend oneerlijke handelspraktijken en dwaling, met als gevolg terugbetaling van de koopsom van € 52.209 en teruglevering van het perceel. De rechtbank wees alle vorderingen af: uit de brochure, de (verkoop)gesprekken en de verificatie kon de koper niet afleiden dat een bestemmingswijziging naar woningbouw op korte termijn zeker was, terwijl de handelaar bovendien expliciet geen garanties had gegeven. De koper werd veroordeeld in de proceskosten van € 5.601.

Verschillende (voormalig) kantoorgenoten, onder wie Hidde, stonden een van vijf erfgenamen bij in hoger beroep tegen de weigering van de rechtbank om na het ontslag van de vereffenaar een nieuwe vereffenaar te benoemen (art. 4:203 BW). Drie mede-erfgenamen vonden dat overbodig: hun geschillen zouden beter in een verdelingsprocedure kunnen worden beslecht. Het hof volgde dat niet. De vereffening was nog niet voltooid, er moesten nog vorderingen worden geïnd en onderzocht, en omdat de nalatenschap negatief is, valt er niets te verdelen. Het hof benoemde een nieuwe vereffenaar, werkzaam bij een notariskantoor. De benoeming van een rechter-commissaris liet het hof aan de rechtbank (art. 4:208 BW).

Marleen en Willem stonden een bestuurder bij die persoonlijk aansprakelijk werd gesteld door de verhuurder van de BV waarvan zij bestuurder was. De BV zou een lunchroom gaan exploiteren, maar toen bleek dat het bestemmingsplan ontoereikend was en geen exploitatievergunning werd verleend, beëindigde de BV de huurovereenkomst. Volgens de verhuurder waren de bestuurders van de BV aansprakelijk voor de door haar geleden schade (misgelopen huurtermijnen). De rechtbank wees alle vorderingen af en veroordeelde de verhuurder in de proceskosten.

Onno stond een internationale vereniging van ornithologische federaties bij in een kort geding van twee Italiaanse verenigingen. Zij vorderden medewerking aan een statutaire arbitrage, maatregelen tegen de rechtstreekse toelating van een nieuwe Italiaanse federatie en een verbod om het WK 2027 elders te houden. De vordering tot medewerking aan de arbitrage werd afgewezen: art. 1027 lid 3 Rv biedt al een snelle weg om arbiters door de rechter te laten benoemen. Ook de vorderingen over het WK en de jurering strandden. Wel schorste de voorzieningenrechter de toelating van de nieuwe federatie wegens strijd met art. 2:8 BW, en moet de bestaande Italiaanse koepel de enige nationale vertegenwoordiger blijven.

Kelly en Lennard sloten voor een softwarebedrijf een vaststellingsovereenkomst met haar opdrachtgever naar aanleiding van een eerder gewezen vonnis. De opdrachtgever wordt verplicht alsnog de overeenkomst na te leven, op straffe van een boete.