Track record

Kelly en Lennard voerden een kort geding voor een aanbieder van een ticketingplatform tegen een afnemer die, ondanks een samenwerkingsovereenkomst met exclusiviteitsbepaling tot eind 2027, voor zijn vestigingen een eigen ticketplatform in gebruik had genomen. De voorzieningenrechter achtte de uitleg van cliënte redelijk, maar wees de vordering tot nakoming af: of exclusiviteit is overeengekomen vergt bewijslevering in een bodemprocedure. De inzagevordering op grond van art. 194 Rv (de opvolger van art. 843a Rv) werd wel toegewezen: de afnemer moet tot eind 2027 ieder kwartaal de aantallen online en offline verkochte tickets per vestiging opgeven, op straffe van een dwangsom, zodat cliënte haar schade kan begroten.

Na diens ontslag zijn bij Oranjewoud – het moederbedrijf van Strukton en Antea – de raad van commissarissen (RvC) en de bestuurder in conflict geraakt met de door de rechter aangewezen beheerder van aandelen. De RvC en de bestuurder brachten de aandelen van Strukton en Antea onder in twee stichtingen administratiekantoor, waarmee de beheerder van de aandelen buitenspel werd gezet. Het FD legde deze structuurwijziging voor aan Onno. Volgens hem staat de constructie op gespannen voet met het vetorecht van de beheerder (art. 2:107a BW) en doorkruist de RvC daarmee een besluit van de Ondernemingskamer (art. 2:357 BW), doordat de aangestelde aandelenbeheerder feitelijk zijn zeggenschap wordt ontnomen.

Onno stond een stichting die een Amsterdamse moskee beheert bij in twee samenhangende zaken. Vijf kinderen van een oud-bestuurder vorderden terugbetaling van bedragen die hun ouders aan de stichting hadden overgemaakt en die het bestuur in 2020 als ‘karz hasnaa’ (renteloze lening) had vastgelegd. De rechtbank zag daarin geldleningen die op verzoek opeisbaar zijn en wees de vorderingen grotendeels toe. In de vrijwaringszaak tegen twee oud-bestuurders oordeelde de rechtbank dat een veroordeling tot aflossing van een lening geen schade is, en dat rente en kosten voortvloeiden uit de eigen keuze van de stichting om in 2023 niet te betalen. De zaken staan in verband met twee andere rechtszaken tegen oud-bestuurders van dezelfde stichting, waar Onno ook de stichting bijstond.

Onno en Xagan stonden de verkopende aandeelhouders bij in een post-closing geschil in het kader van een management-buyout. De aandeelhouders werden aangesproken op grond van dwaling ten aanzien van de koopprijs, de garanties en andere gestelde schendingen van de koopovereenkomst en de management retention arrangement. Na uitvoerige correspondentie en het uitbrengen van een dagvaarding ter incassering van de vendor loan hebben partijen het geschil beëindigd met een vaststellingsovereenkomst. Daarin is onder meer voorzien in terugbetaling van de verkopersleningen en in opheffing van de relatie- en concurrentiebedingen.

Onno en Marleen zijn advocaat van twee belanghebbenden in de enquêteprocedure die ten aanzien van de failliete onderneming DBMC NL B.V. is gestart. DBMC was actief in projectontwikkeling. Met name bij een project in Mönchengladbach zijn tientallen miljoenen aan investeringen verloren gegaan. De Ondernemingskamer heeft een onderzoek gelast. De zaak loopt op dit moment (juni 2026) nog.

Lize en Onno stonden een investeerder uit Singapore bij in een geschil met een Nederlandse onderneming over de terugbetaling van een geldlening en een aanvullende investering, waarvoor geen afzonderlijke investeringsovereenkomst was opgesteld. Daardoor bestonden er enkele risico’s over de bevoegde rechter en het toepasselijke recht. Na sommatie en onderhandelingen werd een betalingsregeling getroffen. Uiteindelijk werd het volledige bedrag van ruim drie ton terugbetaald, inclusief een bijdrage in de juridische kosten van de investeerder.

Xagan stond samen met Onno een Zwitserse vennootschap met een minderheidsbelang in een Nederlandse vennootschap bij in een aandeelhoudersgeschil met het bestuur en de medeaandeelhouders. Het geschil had onder meer betrekking op de gestelde schending van informatie- en voorkeursrechten. Na uitvoerige advisering en correspondentie hebben Xagan en Onno namens de minderheidsaandeelhouder een enquêteverzoek ingediend bij de Ondernemingskamer. Vervolgens hebben partijen onderhandeld en het geschil uiteindelijk beëindigd met een minnelijke regeling.

Lennard stond in januari 2026 met succes dezelfde vastgoedhandelaar bij in een bodemprocedure bij de Rechtbank Amsterdam over de verkoop van een ander perceel landbouwgrond. De koper vorderde vernietiging van de koopovereenkomst op grond van oneerlijke handelspraktijken en dwaling, met teruglevering van het perceel en terugbetaling van de koopsom van € 119.505. De rechtbank wees alle vorderingen af: uit de verstrekte brochure, de verkoopgesprekken en met name het verificatieformulier en het telefonische verificatiegesprek volgde dat geen garanties werden gegeven over (tijdige) bestemmingswijziging of waardestijging en dat de koper zich bewust was van het speculatieve karakter en het risico op verlies. Ook uit een later telefoongesprek bleek hooguit van verwachtingen, niet van toezeggingen. De koper werd veroordeeld in de proceskosten van € 10.897.

Lennard stond in januari 2026 met succes een vastgoedhandelaar bij in een bodemprocedure bij de Rechtbank Amsterdam. Een koper van een perceel landbouwgrond vorderde vernietiging van de koopovereenkomst wegens vermeend oneerlijke handelspraktijken en dwaling, met als gevolg terugbetaling van de koopsom van € 52.209 en teruglevering van het perceel. De rechtbank wees alle vorderingen af: uit de brochure, de (verkoop)gesprekken en de verificatie kon de koper niet afleiden dat een bestemmingswijziging naar woningbouw op korte termijn zeker was, terwijl de handelaar bovendien expliciet geen garanties had gegeven. De koper werd veroordeeld in de proceskosten van € 5.601.

Marleen en Willem stonden een bestuurder bij die persoonlijk aansprakelijk werd gesteld door de verhuurder van de BV waarvan zij bestuurder was. De BV zou een lunchroom gaan exploiteren, maar toen bleek dat het bestemmingsplan ontoereikend was en geen exploitatievergunning werd verleend, beëindigde de BV de huurovereenkomst. Volgens de verhuurder waren de bestuurders van de BV aansprakelijk voor de door haar geleden schade (misgelopen huurtermijnen). De rechtbank wees alle vorderingen af en veroordeelde de verhuurder in de proceskosten.