Track record

Namens een Deense cliënte verzocht Lennard erkenning in Nederland van een buitenlands arbitraal vonnis op grond van het Verdrag van New York ten bedrage van € 1 miljoen en toestemming om dat arbitraal vonnis in Nederland ten uitvoer te leggen. Het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden wees dat verzoek toe. Het oordeelde dat geen sprake was van strijd met de Nederlandse openbare orde, erkende het arbitrale vonnis, gaf toestemming tot ten uitvoerlegging in Nederland en veroordeelde de wederpartij in de proceskosten van € 11.000.

AMS stond in deze zaak een vereniging bij die het lidmaatschap van een lid had opgezegd. Het lid vocht de opzegging aan. De statuten voorzien in een beroepsmogelijkheid in geval van opzegging. Omdat het lid in beroep wilde gaan, maar het bestuur weigerde de daarvoor vereiste ledenvergadering bijeen te roepen, oordeelde de rechtbank dat het besluit van het bestuur tot opzegging in strijd was met de door artikel 2:8 BW geëiste redelijkheid en billijkheid.

Eisers vorderden dat de gedaagde, die door Denise werd bijgestaan, alle conservatoire beslagen zou opheffen vanwege onder meer schending van de waarheidsplicht van art. 21 Rv. Gedaagde voerde met succes verweer tegen die stelling. Slechts een deel van het beslag werd opgeheven, omdat dat niet nodig bleek.

De aannemer vorderde dat de opdrachtgevers, die Denise als advocaat bijstond, meer dan €55.000 moesten bijbetalen omdat deze kosten op regiebasis zouden zijn gemaakt. De opdrachtgevers betwistten deze afspraak en dat zij meer verschuldigd zouden zijn dan de vaste aanneemsom. De rechter oordeelde dat de aannemer onvoldoende had onderbouwd dat de opdrachtgevers hem meer moesten betalen.

AMS stond met succes een cliënt bij in een procedure over vermeend grensoverschrijdend gedrag binnen een studentenvereniging. In een bodemprocedure werd het besluit tot ontzetting uit het lidmaatschap vernietigd wegens schending van hoor en wederhoor en gebrek aan feitelijke grondslag. Daarnaast werd een rectificatieplicht toegewezen en werd voor recht verklaard dat de beschuldigingen een onrechtmatige daad opleveren.

In een arbitrageprocedure over een woningborggeschil heeft Rosa twee particuliere opdrachtgevers bijgestaan in een geschil met hun aannemer. In het vonnis wees de arbiter een gefixeerde schadevergoeding toe in verband met bouwtijdoverschrijding. Daarnaast stelde de arbiter diverse gebreken vast die door de aannemer moeten worden hersteld. Voor de reeds verholpen gebreken, waarbij de aannemer geen gelegenheid had gekregen om deze zelf te herstellen, kende de arbiter een vergoeding toe op basis van de door de aannemer bespaarde kosten.

Lennard stond samen met een kantoorgenoot een cliënt in hoger beroep bij die een advocaat aansprakelijk stelde voor een gemaakte beroepsfout. Het Hof Arnhem-Leeuwarden oordeelde dat van de advocaat in kwestie mocht worden verwacht dat hij wees op de korte verjaringstermijn voor dwangsommen en dat hij verantwoordelijk was voor de executie van gewezen vonnissen. De advocaat moest daarom de door de cliënt geleden schade vergoeden, die door het hof werd begroot op € 15.000.

In een procedure vorderde Rosa namens een aannemer vergoeding van de kosten die waren gemaakt om de gebreken van een onderaannemer te laten herstellen. De rechter oordeelde dat de onderaannemer, ondanks dat hij daartoe de gelegenheid had gekregen, de gebreken niet had hersteld en daarom aansprakelijk was voor de gemaakte herstelkosten. Dat deze kosten hoger waren dan de door de onderaannemer geoffreerde kosten, kwam voor risico van de onderaannemer.

Denise won een rechtszaak voor een aannemer die haar onderaannemer verantwoordelijk hield voor ernstige gebreken. De Rechtbank Limburg oordeelde dat de onderaannemer onvoldoende had gelet op de eisen waaraan de installatie moest voldoen en dat het niet geloofwaardig was dat de schade was ontstaan door een noodgeval dat voor risico van de hoofdaannemer kwam. De onderaannemer werd veroordeeld tot betaling van de herstelkosten, de vervolgschade en de buitengerechtelijke kosten aan de hoofdaannemer.

AMS Advocaten kreeg voor de cliënt in een incident op grond van art. 843a Rv de vordering toegewezen dat de accountant de factuurspecificaties vanaf 2017 moest verstrekken, op straffe van een dwangsom. Aan het verweer van de wederpartij werd voorbijgegaan.