Track Record

Lennard stond een statutair bestuurder bij in een bodemzaak bij de rechtbank Amsterdam. De bestuurder ontving een vergoeding van € 120.000.

Marleen stelde als curator een vordering in als benadeelde partij in een strafprocedure wegens faillissementsfraude. De bestuurder had goederen (geldbedragen) aan de boedel van zijn bv onttrokken, geen deugdelijke administratie bijgehouden en de administratie niet volledig aan de curator overhandigd. De vordering van de curator werd toegewezen.

Hidde stond een koper bij in een transactie waarbij de hele onderneming van een boekwinkel was overgedragen. De verkoper was kort daarna gefailleerd. De curator sprak de koper aan op grond van de faillissementspauliana. Zowel de rechtbank als het hof wezen de vorderingen van de curator af.

Thomas was betrokken bij diverse rechtszaken rondom het luxewarenhuis Haussmann, dat op het Rokin had moeten verschijnen maar waar uiteindelijk Hudson’s Bay zich vestigde.

Hidde stond een bestuurder van een transportbedrijf bij die door de curator aansprakelijk werd gehouden voor het gehele tekort in faillissement. De rechtbank had die vordering in eerste aanleg toegewezen. In hoger beroep kreeg de bestuurder alsnog gelijk. Het hof oordeelde dat niet was komen vast te staan dat kennelijk onbehoorlijke taakvervulling een belangrijke oorzaak was van de faillissementen. Weliswaar was de jaarrekening meer dan elf maanden te laat gedeponeerd, maar de bestuurder slaagde erin het wettelijk vermoeden van art. 2:248 lid 2 BW te ontzenuwen.

Thomas won het bekende “wraakporno-kort geding” tegen Facebook. De kortgedingrechter in Amsterdam veroordeelde Facebook tot het verstrekken van de gegevens achter een nepaccount.

Tegen de achtergrond van de schandalen en maatschappelijke onrust in de wereld van de woningbouwcorporaties rond 2015 heeft Nienke voor een grote woningbouwcorporatie een voormalig bestuurder met succes aansprakelijk gesteld. Na een eveneens succesvol verlopen hoger beroep trof de woningbouwcorporatie in april 2018 een mooie schikking.

Hidde stond een schuldeiser bij in een faillissement die, anders dan overige crediteuren, daarin geen uitkering had ontvangen. De curator was overeengekomen en had toegestaan dat een derde partij (de koper van de onderneming in het faillissement) de erkende crediteuren een vast percentage van hun vorderingen zou voldoen. De curator betwistte echter de vordering van de onderhavige crediteur. Nadat haar vordering alsnog was toegelaten (erkend), kwam tussen de curator en deze koper echter vast te staan dat de koper niet was gehouden de crediteur alsnog te voldoen.

De curator werd zowel q.q. als pro se (persoonlijk) aansprakelijk gesteld op de grond dat hij onrechtmatig had gehandeld door overeen te komen dat de uitkering — in strijd met de wet (gelijkheid van schuldeisers) — plaatsvond door een derde, waardoor de onderhavige crediteur ongelijk kon worden behandeld ten opzichte van andere schuldeisers. De rechtbank (en later ook het gerechtshof) wees deze vordering toe en veroordeelde de curator tot betaling van het bedrag dat de crediteur onder de met de koper getroffen regeling had moeten ontvangen, vermeerderd met rente.

Thomas won een rechtszaak over een onrechtmatige publicatie in De Telegraaf. De rechter oordeelde dat de aangevoerde bronnen onvoldoende feitelijk waren om de ernstige beschuldigingen te ondersteunen.

Thomas won een kort geding tegen de SP. De voorzieningenrechter oordeelde dat de door de SP geuite beschuldigingen en verdachtmakingen niet konden worden gestaafd en onvoldoende concreet waren onderbouwd. Daarom werden deze uitlatingen als onrechtmatig aangemerkt.