Bij franchise opent een ondernemer een eigen vestiging binnen een bestaande keten. De franchisenemer maakt tegen een vergoeding gebruik van onder meer de handelsnaam, het merk, reclameslagzinnen, vertrouwelijke informatie en de formule van de franchisegever. Hoeveel vrijheid de franchisenemer heeft bij het drijven van zijn onderneming verschilt per franchise-formule. Bij grote ketens is de vrijheid vaak beperkt. Advocaat verbintenissenrecht Thomas van Vugt legt uit.
De franchiseovereenkomst
De franchiseovereenkomst is niet afzonderlijk in de wet geregeld. Daarom gelden slechts de algemene bepalingen die op overeenkomsten van toepassing zijn. Franchiseovereenkomsten zijn hierdoor vaak omvangrijke en gedetailleerde documenten, waar doorgaans ook nog een franchisehandboek bij hoort. Hierin worden de praktische en operationele aspecten van de franchise nader uitgewerkt en vastgelegd. De verplichtingen van de franchisenemer liggen voornamelijk bij de betaling van de franchisevergoeding en bij de dagelijkse gang van zaken. De franchisegever houdt zich bezig met marketing en het aansturen van de gehele franchiseketen.
De inhoud van de franchiseovereenkomst
Zowel op de franchisenemer als op de franchisegever rusten verplichtingen; de franchisenemer moet in elk geval de franchisefee betalen, en moet zich houden aan de door de franchisegever gestelde kaders. De franchisegever moet de franchisenemer de beschikking geven over de formule, en moet de ondernemer vaak ook ondersteunen, meestal met name op het gebied van marketing.
Veel voorkomende onderwerpen in de franchiseovereenkomst zijn:
- De inhoud van het recht van franchise met daarbij een verwijzing naar de handboeken die van toepassing zijn op de franchise en de betekenis hiervan;
- De omvang van de licentie voor het gebruik van de intellectuele eigendomsrechten van de franchisenemer;
- Vergoedingen die de franchisenemer dient te betalen voor de franchise;
- Het zelfstandig ondernemerschap van de franchisenemer en de mate van vrijheid die de franchisenemer daarbij heeft;
- De wijze waarop de bedrijfsruimte van de franchisenemer zal moeten worden verbouwd, ingericht en gepresenteerd. De wijze van inrichten is vaak nader uitgewerkt in het franchishandboek;
- Een eventuele afnameverplichting van de franchisenemer van bijvoorbeeld de voor zijn bedrijfsvoering vereiste ingrediënten bij de franchisegever. De inkoop van deze ingrediënten mag dan slechts bij de franchisegever gebeuren. De franchisegever zal er op haar beurt zorg dragen voor concurrerende inkoopprijzen ten opzichte van andere leveranciers;
- De vereiste verzekeringen en de wijze van financiering;
- Opleiding en training van zowel de franchisenemer als zijn werknemers;
- Reclame en promotie van het merk. De franchisenemer zal vaak standaard marketingpakketten moeten afnemen bij de franchisegever. Ook zijn er vaak centraal georganiseerder (landelijke) reclamecampagnes waar een franchisenemer verplicht aan deel moet nemen;
- Duur van de overeenkomst; deze termijn is vrij, maar is meestal meestal zo’n 5 jaar, maar er kan een afwijkende termijn worden afgesproken;
- De wijze van formulebeheer en kwaliteitscontrole door de franchisegever;
- Een geheimhoudingsbeding. Vaak zal over en weer door partijen gevoelige bedrijfsinformatie worden vertrekt. Het geheimhoudingsbeding verplicht beide partijen de vertrouwelijke informatie die is verstrekt in het kader van de franchiseovereenkomst niet aan derden door te spelen;
- Een non-concurrentiebeding. Zowel tijdens de looptijd van de franchiseovereenkomst, als in een overeengekomen periode daarna, zal het de franchisenemer niet toegestaan om een soortgelijk bedrijf met een aanverwante handelsactiviteit in de directe omgeving uit te oefenen;
- Overdracht van de franchise door franchisegever of door franchisenemer;
- De wijze van beëindiging van de franchiseovereenkomst;
- Een eventuele huur/koopoptie.
De franchise overeenkomst – aangevuld door het handboek – regelt dus de gehele verhouding tussen de franchisenemer en de franchisegever. Vaak wordt gebruik gemaakt van een standaard franchiseovereenkomst die ook aan andere franchisenemers binnen de keten is aangeboden. In veel gevallen laat de franchiseovereenkomst echter ruimte voor interpretatie. Het is dan ook noodzakelijk om de gemaakte afspraken goed vast te leggen. Ook dient een franchisenemer een in veel gevallen huurovereenkomst aan te gaan die is gekoppeld is aan de franchiseovereenkomst. Hiervoor is toestemming van de kantonrechter vereist. Daarbij zal een franchisenemer veelal te maken krijgen met werknemers die op basis van een arbeidsovereenkomst werkzaamheden zullen verrichten.
Advocaat voor opstellen franchiseovereenkomst
Er komt dus veel kijken bij de totstandkoming van een franchise. Het is dan ook raadzaam om u hierbij te laten bijstaan door een advocaat. De advocaten van AMS Advocaten kunnen zowel franchisenemers als franchisegevers adviseren over de diverse aspecten van de franchiseovereenkomst. Daarbij hebben de AMS advocaten ruime ervaring op het gebied van huurrecht en arbeidsrecht.
