Als ik naar de rechter ga, komt mijn naam dan op rechtspraak.nl?

Uitspraken van rechters zijn bijna altijd openbaar. Dat betekent dat iedereen een zitting kan bijwonen of een vonnis kan opvragen. Daarnaast worden veel vonnissen gepubliceerd op rechtspraak.nl. De enige uitzondering is als er sprake is van rechtspraak achter gesloten deuren. Een veel gestelde vraag is of de partijnamen ook genoemd worden in de vonnissen in gepubliceerde uitspraken. In onderstaand artikel behandelt advocaat procesrecht Thomas van Vugt die vraag.

Anonimiseringsrichtlijnen van de rechtbanken

Om de privacy van partijen die bij procedures betrokken zijn te waarborgen heeft de rechtspraak anonimiseringsrichtlijnen opgesteld. Het uitgangspunt van die richtlijnen is dat gegevens die tot een natuurlijk persoon te herleiden zijn, moeten worden geanonimiseerd. Veelal worden de namen van natuurlijke personen dan vervangen door een woord tussen blokhaakjes, zoals: [eiser], [appellant] of [gedaagde].

Namen van rechtspersonen (niet) geanonimiseerd

De gegevens van rechtspersonen, zoals B.V. ‘s, stichtingen en N.V. ’s, worden normaal gesproken niet geanonimiseerd. Een uitzondering is als de naam kan worden herleid tot een natuurlijk persoon. Zo zal de naam van de rechtspersoon Jan Jansen Beheer B.V. in het vonnis geanonimiseerd worden naar [betrokkene A] Beheer B.V. Voor bepaalde specifieke procedures kunnen echter weer andere regels gelden. Dat is bijvoorbeeld in strafrechtelijke uitspraken of in belastingzaken het geval.

Foutieve anonimisering in gepubliceerde uitspraken

Soms komt het voor dat er fouten worden gemaakt in op rechtspraak.nl gepubliceerde uitspraken. Zo kan er op een of enkele plaatsen in het vonnis vergeten zijn een naam te anonimiseren. Daarnaast komt het voor dat er te veel woorden zijn geanonimiseerd, zodat daardoor juist weer de naam van een procespartij achterhaald kan worden. Zo ben ik weleens een uitspraak tegen gekomen op het internet waarbij blijkbaar ene heer of mevrouw “Kan” betrokken was. In de gepubliceerde uitspraak was namelijk ook het werkwoord “kan” veranderd naar het woord [eiser]. Dat leverde in de uitspraak zinnen op als “dat [eiser] volgens de rechtbank niet de bedoeling zijn.” en “het [eiser] niet zo zijn dat…”.